Zoen van Delft 2013
De Zoen van Delft of het Zoenverdrag van Delft maakte op 1428 een voorlopig einde aan de Hoekse en Kabeljauwse twisten. De Zoen van Delft (zoen betekent in deze context verzoening) was een vredesverdrag tussen Jacoba van Beieren, gesteund door de Hoeken, en Hertog Filips van Bourgondië met zijn Kabeljauwse aanhang. In de vredesovereenkomst werd bepaald dat Jacoba van Beieren zich Gravin van Holland mocht blijven noemen, maar dat Filips van Bourgondië als ruwaard de feitelijke macht kreeg in Holland, Zeeland en Henegouwen. Ook werd Filips benoemd tot erfgenaam en opvolger van Jacoba van Beieren en werd bepaald dat Jacoba niet in het huwelijk mocht treden zonder toestemming van Filips, wat feitelijk neerkwam op een verbod om te trouwen. Jacoba van Beieren huwde overigens enkele jaren later toch. Verder werden de wederzijdse scheldnamen Houck en Cabeljau voortaan verboden. Ook werd de Raad van Holland, later steeds vaker Hof van Holland genoemd, in het leven geroepen. Deze raad van Holland behandelde zware misdrijven en bestond uit negen Raadsheren. Voorzitter was de Stadhouder, de plaatsvervanger van de Landsheer. Ook worden als bestuursorgaan voor het eerst de Staten van Holland genoemd, een adviesorgaan gevormd uit de Ridderschap en stemhebbende steden. Aan de Zoen van Delft is tijdens het brouwproces gagel toegevoegd. Voordat men met hop ging brouwen, in Delft in 1321, brouwde men met gagel. Gagel is een moerasstruik die in de omgeving van Delft goed gedijde. Men gebruikte daarvan de blaadjes en de bessen. De Zoen van Delft werd gebrouwen in opdracht van Bierhistorie Delft.
